اصول اولیه حفظ ایمنی در شهرها بخصوص در حوزه حمل و نقل و ترافیک، مبتنی بر رویکردهای رفتاری از قبیل اجتناب از بکارگیری تلفن همراه، بستن کمربند ایمنی و … است. در حالی که بسیاری از کارشناسان حوزه شهری ابتکار عمل به خرج داده اند و راه ایمنی شهرها را در ۶ اصل ثابت شده، خلاصه کرده اند:

جلوگیری از انفجار جمعیت
این طور ثابت شده است که شهرهایی با جمعیت کمتر به طور کلی ایمن تر از شهرهایی هستند که با انفجار جمعیت رو به رو شده اند. به طور مثال استکهلم و توکیو کمترین میزان ترافیک و مرگ و میر ناشی از این موارد را در بین کشورهای جهان دارند. به عبارت دیگر کمتر از ۱٫۵ مرگ در هر ۱۰۰ هزار نفر است. یکی از مهمترین ایده ها برای سالم سازی شهرها، ساخت بلوک های کوچک ساختمانی، پیاده روهای ایمن و دسترسی کامل به سیستم حمل و نقل و فضاهای عمومی است. این کار نیاز به مسافرت با اتومبیل های شخصی را کاهش می‌دهد و فضای ایمن برای پیاده روی و دوچرخه سواری را نیز تضمین می‌کند.

کاهش سرعت اتومبیل ها
کاهش سرعت اتومبیل ها در جاده ها با سرعت ۴۰ تا ۵۰ کیلومتر در ساعت، خطر مرگ و میر را به شدت کاهش می‌دهد. مثال جالب در این مورد شهر پاریس است. در این شهر سطح جاده های داخل شهری به گونه‌ای طراحی شده که شهروندان با سرعت بیش از ۳۰ کیلومتر متحمل جریمه های سنگین می‌شوند.

امن بودن خیابان های اصلی برای همه، نه فقط اتومبیل ها
اطمینان از ایمنی جاده های اصلی بسیار مهم است، بخصوص زمانی که موجی از رانندگان و عابران پیاده در آنها رفت و آمد دارند. جنبش رو به رشد برای “خیابان های کامل” به این معنی است که تمام کاربران این فضاها دارای حریم شخصی و ایمن باشند. در حال حاضر مکزیکوسیتی دارای گذرگاه های اختصاصی، خطوط دوچرخه سواری و فضاهای سبز برای عابران پیاده است. این اقدام باعث کاهش ۴۰ درصد از مرگ و میرهای ناشی از تصادفات در این شهر شده است.

ایجاد فضاهای اختصاصی برای عابرین پیاده
بیش از ۲۷۰ هزار عابر پیاده هر ساله در خیابان های دنیا جان خود را از دست می دهند و مقصر این عامل، نبود فضاهای ایمن پیاده روی بخصوص برای معلولان و استفاده کنندگان از ویلچر است. در چند سال گذشته، شهر نیویورک، یک حرکت جهانی را در جهت کاهش فضاهای خیابانی برای خودروها و تبدیل آنها به «میدان‌های خیابانی»، پیاده روهای پیشرفته و مناطق بدون ماشین انجام داده است. به عنوان مثال، بخش بزرگی از میدان تایمز در حال حاضر تنها برای واکر و دوچرخه قابل دسترسی است. با این اقدام، مرگ و میرهای جاده ای در این شهر ۲۶ درصد کاهش یافته است.

ایجاد یک شبکه امن و متصل برای دوچرخه سواران
مطالعات انجام شده در چندین شهر نشان می‌دهد که میزان کاهش آسیب های ناشی از تصادفات در اثر ترویج فرهنگ دوچرخه سواری کاهش یافته است. البته به شرطی که زیرساخت‌های اختصاصی مانند مسیرهای خیابانی و خطوط دوچرخه سواری وجود داشته باشند. شبکه‌های دوچرخه سواری نیز باید مناطق مسکونی را به کسب و کار و خرده فروشی، مدارس، پارک ها و حمل و نقل عمومی متصل کنند.

دسترسی امن به حمل و نقل عمومی با کیفیت بالا
حمل و نقل عمومی با کیفیت بالا، افراد بیشتری را در سطح شهر جا به جا می کند و از تصادفات کمتری نسبت به مسافرت های شخصی برخوردار است. تحقیقات نشان می‌دهد که سیستم حمل و نقل سریع اتوبوس (BRT) می‌تواند تلفات ترافیکی و آسیب های شدید را به میزان ۵۰ درصد کاهش دهد. البته این آخر راه نیست و برنامه ریزان شهری باید دسترسی ایمن برای مسافران را نیز تضمین کنند.

منبع: شهرنوشت